หนาว กับ เหงา
posted on 28 Nov 2011 10:23 by bailewลมหนาวมาแรกของฤดูกาลพัดมาแล้ว
ความเหงาที่นอนสงบนิ่งอยู่ค่อย ๆ ปรือตาขึ้นทีละน้อย
ด้วยลักษณะอันเฉพาะของฤดูกาล
เพียงแรกแค่สูดกลิ่นกาลความหนาว-เย็น
ความเหงา-อ่อนไหว-เพ้อเจ้อ......
เบียดเสียดแย่งกันสำแดงตน
ในร่างของคนเช่นฉัน
---------
----
--
หมู่ดาวดาษดื่นบนความมืดของฤดูหนาว
หนาว แค่เพียงลมพัดผ่าน ปีนี้ลมหนาว
ไม่หอมกลิ่นความคิดถึง เหมือนปีเก่า
ลมหนาวพัดมาอีกแล้ว-หนาวจนต้องกระชับผ้าที่ห่มอยู่
น้ำตามันจะไหล
เบื้องหน้าเป็นความมืดอันหนักแน่นของภูผาในราตรี
เบื้องบนดารดาษด้วยหมู่ดาว
ในอ้อมกอดของคนข้างกายฉัน
ไม่หอม-อุ่นหวาน-ฉ่ำ เหมือนดังเช่นเดิม
แต่มันอุ่นไอความผูกพันมากพอที่ทำให้เราได้อยู่ด้วยอีกครั้ง
ไม่หวานเหมือนเดิม แต่เข้าใจมากกว่าเดิม
ปีนี้ เรา ไม่ต้องบอกว่า "คิดถึง"
ผ่านท้องฟ้าและสายลม
ขณะที่ฉันกำลังจะหลับไปในอ้อมกอดอันคุ้นเคย
ฉันได้ยินนะ
เสียงกระซิบคำ "รัก" จากเธอ
----------------
------------
-----
---
-